กระหม่อม - คำความหมายในพจนานุกรมไทย
กระหม่อม
graL maawmL

ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย

1.
น.

ส่วนของกะโหลกอยู่ตรงแนวกลางศีรษะ แต่ตํ่ากว่าส่วนสูงสุดลงมาใกล้หน้าผาก ในเด็กแรกเกิดจนถึง ๒ ขวบส่วนนี้จะมีเนื้อเยื่ออ่อนปิดรอยประสานกะโหลกที่ยังเปิดอยู่ หลังจากนั้นเนื้อเยื่ออ่อนนี้จะกลายเป็นกระดูก, โดยปริยายหมายรวม ๆ ว่า หัว เช่น เป่ากระหม่อม ลงกระหม่อม, ขม่อม ก็ว่า

(แผลงมาจาก ขม่อม).

2.

คำสำหรับใช้ควบกับคำที่ขึ้นต้นว่า “เกล้า” เช่น ทราบเกล้าทราบกระหม่อม ทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวาย ในการเขียนหนังสือใช้ไปยาลน้อยแทนก็ได้ เช่น ทราบเกล้าฯ ทูลเกล้าฯ ถวาย.

(แผลงมาจาก ขม่อม).

3.
ส.

ราชา

คำใช้แทนตัวผู้พูด เพศชาย ทูลพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าที่มิได้ทรงกรม และหม่อมเจ้า, เป็นสรรพนามบุรุษที่ ๑, สรรพนามบุรุษที่ ๑ ที่หม่อมเจ้ามีรับสั่งระหว่างกัน.

(แผลงมาจาก ขม่อม).

4.
ว.

ราชา

คำรับหรือคำลงท้ายที่ผู้ชายใช้ทูลเจ้านายชั้นหม่อมเจ้า.

(แผลงมาจาก ขม่อม).

คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ

1.
กระหม่อม (ZOOL,ORNITHO,RID,MEDIC (anato)) n.
  • crown of the head 
  • sinciput 
  • fontanel 
2.
กระหม่อม (RID,ROYAL) pr.

Word translation

1.
N

ส่วนของกะโหลกอยู่ตรงแนวกลางศีรษะแต่ต่ำกว่าส่วนสูงสุดลงมาใกล้หน้าผาก

top of the head

เหยื่อเคราะห์ร้ายถูกตีโดนกระหม่อมพอดี

2.
PRON

คำใช้แทนตัวผู้พูดเพศชาย เพ็ดทูลเจ้านายชั้นหม่อมเจ้า และพระวรวงศ์เธอที่มิได้ทรงกรม, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 1

I

กระหม่อมดีใจที่ฝ่าบาทเสด็จมาเยือนสถานที่ท่องเที่ยวของจังหวัดนี้