กระแหทอง - คำความหมายในพจนานุกรมไทย
กระแหทอง

ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย

1.
น.

ปลาตะเพียนขนาดกลางชนิด Barbonymus schwanefeldi (Bleeker) หรือ Puntius schwanefeldi (Bleeker) ในวงศ์ Cyprinidae ลำตัวสั้นกว้างคล้ายปลาตะเพียนขาว มักมีสีแดงอ่อนบนครีบ เฉพาะส่วนปลายของครีบหลังและขอบทั้งบนและล่างของครีบหางมีสีดำ ขนาดยาวได้ถึง ๔๐ เซนติเมตร, ตะเพียนหางแดง หรือ เลียนไฟ ก็เรียก, ปักษ์ใต้เรียก ลำปำ.

คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ

1.
กระแหทอง (PISCIS,RID) n.
  • Barbonymus schwanefeldii 
  • Puntius schwanefeldi 
  • Schwanenfeld's tinfoil barb