กราง - คำความหมายในพจนานุกรมไทย
กราง

ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย

1.
ก.

กฺราง

ถูไปถูมาด้วยบุ้ง ตะไบ หรือหนังกระเบน เช่น กระเบนกรางหน้าผากไม่อยากเจ็บ (ขุนช้างขุนแผน).

2.
ว.

กฺราง

โบ; กลอน

เสียงอย่างเสียงใบตาลแห้งที่ถูกลมพัดกระทบกัน เช่น ด่งงไม้รงงรจิตร อันอยู่ชชิดทางเทา ร่มเย็นเอาใจโลกย์ ลำโล้โบกใบกราง (ม. คำหลวง ชูชก).

คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ

1.
กราง (RID) v.
  • rasp 
2.
กราง (RID) X
  • sound of rubbing plant's leaves

Word translation

1.
V

rasp

ช่างไม้กรางไม้ให้เรียบ

2.
ADV

sound of rubbing plan's leaves

ลมพัดแรงจนเกิดเสียงกราง