กษัตริย-
Romanization scheme
ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย
1.
น.
กะสัดตฺริยะ-, กะสัด
ราชา
พระเจ้าแผ่นดิน
(ส. กฺษตฺริย ว่า ผู้ป้องกันภัย, ชาตินักรบ; ป. ขตฺติย).
2.
คนในวรรณะที่ ๒ แห่งสังคมฮินดู ซึ่งมี ๔ วรรณะ ได้แก่ วรรณะพราหมณ์ วรรณะกษัตริย์ วรรณะแพศย์ และวรรณะศูทร.
(ส. กฺษตฺริย ว่า ผู้ป้องกันภัย, ชาตินักรบ; ป. ขตฺติย).
คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ
1.
กษัตริย-
(RID)
pref.
- ruler
- monarch
- king