กะเทาะ
gaL thawH
Romanization scheme
แปลเป็นภาษารัสเซีย
หน้าพจนานุกรมโมเรฟ: 55
ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย
1.
ก.
ล่อนหลุดออกมาเป็นชิ้น ๆ หรือเป็นแผ่น ๆ, ทำให้ล่อนหลุดออก เช่น กะเทาะเม็ดบัว.
2.
น.
สิ่งของหรือเปลือกไม้ที่หลุดล่อนออกมาจากพื้นเดิมหรือจากต้น เช่น กะเทาะมะขาม.
คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ
1.
กะเทาะ
(RID)
v.
- scale
- flake off
- crack
2.
กะเทาะ
adj.
- chipped
Word translation
1.
V
ล่อนหลุดออกมาเป็นชิ้นๆ หรือเป็นแผ่นๆ
peel off
ลวดลายดอกไม้เถาที่ขอบถาดเริ่มกระเทาะขึ้นสนิม
2.
V
ทำให้ล่อนหลุดออก
shell
เมื่อไก่ออกไข่แล้ว แม่ไก่จะคอยกกไข่ของตนจนลูกไก่กระเทาะเปลือกไข่ออกมา
3.
V
ล่อนหลุดออกมาเป็นชิ้นๆ หรือเป็นแผ่นๆ
crack
ปูนที่ฝาผนังกะเทาะออกหลายแห่ง
4.
V
shell
คุณตากะเทาะเปลือกเกาลัดให้หลานสาวกิน