ขี้ควาย
kheeF khwaaiM
Romanization scheme
ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย
1.
น.
ชื่อปลาทะเลชนิด Trachicephalus uranoscopus (Bloch & Schneider) ในวงศ์ Scorpaenidae ตัวแบนข้างเล็กน้อย หัวสั้น ปากกว้างเชิดขึ้น ลำตัวมีรอยด่างสีนํ้าตาล มักมีจุดขาวประปราย ขอบครีบเป็นสีดำคลํ้า เงี่ยงมีพิษ ซ่อนตัวอยู่ตามซอกหินหรือหมกตัวอยู่ตามพื้นท้องทะเล ขนาดยาวได้ถึง ๑๒ เซนติเมตร, ขี้ขุย ก็เรียก.
คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ
1.
ขี้ควาย
(RID)
n.
- Trachicephalus uranoscopus
2.
ขี้ควาย
n. exp.
- buffalo dung