ขี้เกียจ
kheeF giiatL
Romanization scheme
แปลเป็นภาษารัสเซีย
หน้าพจนานุกรมโมเรฟ: 116
ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย
1.
ก.
ปาก
มีนิสัยไม่ชอบทำงาน เช่น เด็กคนนี้ขี้เกียจ, เกียจคร้าน ก็ว่า, รู้สึกไม่อยากทำเพราะไม่เห็นประโยชน์เป็นต้น เช่น ขี้เกียจเถียง
2.
เชื่อว่าเป็นเช่นนั้น (ใช้ในความประชดประชัน), ใช้เข้าคู่กับคำ จะ เป็น ขี้เกียจจะ เช่น พอให้เงินเข้าหน่อย ขี้เกียจจะรีบทำเสียอีก, ขี้คร้าน หรือ ขี้คร้านจะ ก็ว่า.
คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ
1.
ขี้เกียจ
(RID)
v.
- not feel like doing something
2.
ขี้เกียจ
adj.
- idle
- indolent
- inactive
- lazy
Word translation
1.
ADJ
ไม่อยากทำงาน
lazy
ครูส่วนใหญ่มักไม่ชอบเด็กขี้เกียจเป็นธรรมดาอยู่แล้ว
2.
V
ไม่อยากทำงาน
lazy
เมียของเขาขี้เกียจจะตาย จนเขาออกปากบ่นอยู่เรื่อย