ข่มขืนใจ - คำความหมายในพจนานุกรมไทย
ข่มขืนใจ

ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย

1.
ก.

กฎ

บังคับจิตใจหรือฝืนใจให้ต้องกระทำการหรืองดเว้นกระทำการ เช่น ข่มขืนใจเจ้าพนักงานให้ปฏิบัติการอันมิชอบด้วยหน้าที่ หรือให้ละเว้นการปฏิบัติการตามหน้าที่ โดยใช้กำลังประทุษร้าย หรือขู่เข็ญว่าจะใช้กำลังประทุษร้าย ซึ่งเป็นความผิดต่อเจ้าพนักงาน.

คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ

1.
ข่มขืนใจ (LEGIS) v.
  • compel 
  • coerce