แขย่ง
Romanization scheme
แปลเป็นภาษารัสเซีย
หน้าพจนานุกรมโมเรฟ: 130
ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย
1.
ว.
ขะแหฺย่ง
แขย็ก ๆ, อาการที่ปีนขยับขึ้นไปทีละน้อย ๆ ขึ้นไปได้ไม่สะดวก, เช่น ผ้าคาดพุงผูกพันขยันตะแบง แขย่งเข่นฆ่าพร้าขัดเอว (ม. ร่ายยาว ชูชก), มักใช้พูดเข้าคู่กับคำ เขย้อ เป็น เขย้อแขย่ง.