เดือย
deuuaiM
Romanization scheme
แปลเป็นภาษารัสเซีย
หน้าพจนานุกรมโมเรฟ: 270
ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย
1.
น.
อวัยวะของไก่ตัวผู้และนกบางชนิด มีรูปเรียวแหลม งอกขึ้นที่เหนือข้อตีนเบื้องหลัง
2.
แกนที่ยื่นออกมาสำหรับเอาของอื่นสวม เช่น เดือยโม่ เดือยหัวเสา, โดยปริยายเรียกสิ่งอื่นที่ยื่นออกมามีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น.
3.
น.
ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Coix lachrymal-jobi L. ในวงศ์ Gramineae ลำต้นและใบคล้ายต้นข้าวโพด แต่ใบสั้นกว่า ผลกลมหรือยาวรี สีขาว เหลือง หรือนํ้าเงิน พันธุ์ที่เปลือกหุ้มอ่อนใช้ทำเป็นอาหารและเหล้า พันธุ์ที่เปลือกหุ้มแข็ง เรียก เดือยหิน ใช้ทำเครื่องประดับ.
คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ
1.
เดือย
n.
- dowel
- spindle
- tenon
2.
เดือย
(VEGET,(THA),BOTA,CULINA)
n.
- job's tears
3.
เดือย
(ORNITHO)
n.
- cock's spur
- dowel
- spindle
- tenon
4.
เดือย
(SCIENTIA (bio))
n.
- setae