ตะบุ้ย - คำความหมายในพจนานุกรมไทย
ตะบุ้ย

ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย

1.
ว.

ปาก

อาการที่บอกส่ง ๆ ไปหรือทำให้พ้น ๆ ไป.

Similar by sound

ตรีภูวะ ตะบิ้ง ตะบึง ตะบุ้ย ๆ ตะเบ็ง ตะแบง ตะไบ ตะปิ้ง ตะพง ตะพัง ตะพาย ตะเพิง ตะโพง ตะใภ้ ตาโป่ง ตาพายุ ตี่ใบ้ เตาปิ้ง

Browse letters

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ