ตะพาย
dtaL phaaiM
Romanization scheme
ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย
1.
ก.
แขวนบ่า, ห้อยเฉียงบ่า, เช่น ตะพายย่าม, สะพาย ก็ว่า
2.
เรียกกิริยาที่เอาเชือกร้อยช่องจมูกวัวควายที่เจาะ ว่า สนตะพาย, ใช้โดยปริยายแก่คนว่า ถูกสนตะพาย หรือ ยอมให้เขาสนตะพาย หมายความว่า ถูกบังคับให้ยอมทำตามด้วยความจำใจ ความหลง หรือความโง่เขลาเบาปัญญา
3.
เรียกเชือกที่ร้อยจมูกวัวควายว่า สายตะพาย.
4.
น.
ช่องจมูกวัวควายที่เจาะสำหรับร้อยเชือก
5.
เรียกลายที่เป็นทางจากจมูกขึ้นไปทั้ง ๒ ข้างของนกกระทา.
คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ
1.
ตะพาย
n.
- hole in the nose of a buffalo/bull/ox
2.
ตะพาย
v.
- wear over the shoulder
Word translation
1.
V
were something over the shoulder
เขาตะพายดาบเตรียมออกรบ