ต่อย
dtaawyL
Romanization scheme
แปลเป็นภาษารัสเซีย
หน้าพจนานุกรมโมเรฟ: 286
ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย
1.
ก.
ชก เช่น ต่อยปาก, เอาของแข็งหรือของหนักตีหรือทุบให้ลิ ให้แตก ให้หลุดออก เช่น ต่อยหิน ต่อยมะพร้าว
2.
ใช้เหล็กในที่ก้นแทงเอา เช่น ผึ้งต่อย มดตะนอยต่อย
3.
โดยปริยายหมายความว่า ทำแตก เช่น เด็กเอาจานไปต่อยเสียแล้ว.
คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ
1.
ต่อย
(RID)
v.
- fight
- box
- break
- punch
- strike
- hit
2.
ต่อย
(ENTOMO,RID)
v.
- sting
- bite
Word translation
1.
V
เอาของแข็งหรือของหนักตีหรือทุบให้แตกออก
box
วินัยต่อยกับสมหมายที่สนามบอลเมื่อวานนี้
2.
V
เอาเหล็กในที่ก้นแทงเอา
sting
ผู้ที่ถูกแมลงมีพิษกัดต่อย เช่น ผึ้ง แตน ตัวต่อ หมาร่า มด แมลงมุม แมลงป่อง อาจปรากฏอาการแพ้ได้