ปาก
bpaakL
Romanization scheme
แปลเป็นภาษารัสเซีย
หน้าพจนานุกรมโมเรฟ: 449
ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย
1.
น.
ส่วนหนึ่งของร่างกายคนและสัตว์ อยู่ที่บริเวณใบหน้า มีลักษณะเป็นช่องสำหรับกินอาหารและใช้สำหรับเปล่งเสียงได้ด้วย
2.
โดยปริยายหมายถึง ส่วนต่าง ๆ ที่อยู่ในบริเวณปาก เช่น ปากเปื่อย
3.
ขอบช่องแห่งสิ่งต่าง ๆ เช่น ปากหม้อ ปากไห
4.
ต้นทางสำหรับเข้าออก เช่น ปากช่อง ปากตรอก
5.
กลีบดอกกล้วยไม้คล้ายรูปกรวยหรือหลอดที่อยู่ตรงกลางเป็นที่อยู่ของเกสร, กระเป๋า ก็เรียก
6.
ใช้เป็นลักษณนามของสิ่งบางอย่างเช่นแหอวนหรือพยานบุคคล เช่น แหปากหนึ่ง อวน ๒ ปาก พยาน ๓ ปาก.
7.
ก.
พูด เช่น ดีแต่ปาก.
คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ
1.
ปาก
(MINENG,TOURIST,MEDIC (anato))
n.
- mouth
2.
ปาก
n.
3.
ปาก
(ORNITHO,ZOOL)
n.
- beak
- bill
4.
ปาก
n.
- opening
- entrance
- orifice
Word translation
1.
CLAS
ใช้เป็นลักษณนามของสิ่งบางอย่าง
mouth
ชาวประมงนำแหไปลงเรือหลายปาก