พรั่นกว้า
Romanization scheme
ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย
1.
ว.
-กฺว้า
โบ; กลอน
หวาดหวั่น, ว้าวุ่น, วุ่นวายใจ, เช่น อกกระอุเปลืองปลิว พรั่นกว้า (ทวาทศมาส).
-กฺว้า
โบ; กลอน
หวาดหวั่น, ว้าวุ่น, วุ่นวายใจ, เช่น อกกระอุเปลืองปลิว พรั่นกว้า (ทวาทศมาส).