เพไนย - คำความหมายในพจนานุกรมไทย
เพไนย

ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย

1.
น.

เวไนย, ผู้พึงดัดได้สอนได้.

(ป. เวเนยฺย).

Similar by sound

ผนัง ผ้านุ่ง เผียน พญางู พญายม พญายา พนัง พนังม้า พนาย พระยา พระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ) พราย พรายๆ พลาย พลุ่ย พลุ้ย พะแนง พะเลย พันงู พินัย

Browse letters

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ