ฟั่นเฟือน
fanF feuuanM
Romanization scheme
ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย
1.
ว.
หลงใหล, เคลิบเคลิ้ม, เผลอสติ, คุ้มดีคุ้มร้าย, เช่น มีสติฟั่นเฟือน จิตใจฟั่นเฟือน.
คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ
1.
ฟั่นเฟือน
adj.
- of unsound mind
- demented
- frantic
Word translation
1.
ADJ
คุ้มดีคุ้มร้าย, สติไม่ค่อยดี
frantic
เขามีสติฟั่นเฟือนเพราะถูกเวทย์มนตร์สะกดไว้