มนต์
Romanization scheme
แปลเป็นภาษารัสเซีย
หน้าพจนานุกรมโมเรฟ: 551
ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย
1.
น.
คำศักดิ์สิทธิ์, คำสำหรับสวดเพื่อเป็นสิริมงคล เช่น สวดมนต์, คำเสกเป่าที่ถือว่าศักดิ์สิทธิ์ เช่น ร่ายมนตร์ เวทมนตร์.
(ป. มนฺต; ส. มนฺตฺร).
Word translation
1.
N
charm
อุปนิสัยที่โอบอ้อมอารีของคนเชียงใหม่กลายเป็นมนต์เสน่ห์เมืองเหนือที่เรียกนักท่องเที่ยวทั้งไทยและเทศจำนวนมากให้มาท่องเที่ยว
2.
N
คำเสกเป่าที่ถือว่าศักดิ์สิทธิ์
spell
หมอผีท่องคาถาเป่ามนต์ลงในขันสามหนก่อนยกขันยาขึ้นจบเหนือศีรษะ