รักบี้
rakH beeF
Romanization scheme
ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย
1.
น.
ชื่อกีฬาชนิดหนึ่ง เล่นครั้งแรกที่โรงเรียนรักบี้ ประเทศอังกฤษ แบ่งผู้เล่นเป็น ๒ ฝ่าย โดยปรกติเล่นฝ่ายละ ๑๕ คน แต่ที่เล่นฝ่ายละ ๗ คนก็มี ผู้เล่นแต่ละฝ่ายพยายามแย่งลูกรักบี้ไปวางพ้นแนวประตูฝ่ายตรงข้าม แล้วนำมาเตะ ณ แนวจุดเตะเพื่อให้เข้าประตูฝ่ายตรงข้าม ฝ่ายที่ได้คะแนนมากกว่าจะเป็นฝ่ายชนะ, เรียกเต็มว่า รักบี้ฟุตบอล, เรียกลูกหนังที่มีลักษณะกลมรีใช้ในการเล่นรักบี้ ว่า ลูกรักบี้.
(อ. rugby football).
คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ
1.
รักบี้
(SPORT)
n.
- rugby
Word translation
1.
N
กีฬาอย่างหนึ่งคล้ายฟุตบอล แต่ใช้มือจับได้ด้วย มีผู้เล่นฝ่ายละ 15 คน ใช้ลูกบอลมีลักษณะกลมรี
rugby
รักบี้เป็นกีฬาต้นกำเนิดของอเมริกันฟุตบอล
(อังกฤษ)