ราง - คำความหมายในพจนานุกรมไทย

ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย

1.
น.

ร่องที่ขุดเป็นทางสำหรับให้น้ำไหล

2.

สิ่งสำหรับรองน้ำฝนที่ชายคาเป็นต้น มักทำด้วยสังกะสียาวเป็นแนวไปตามชายคา

3.

ไม้ที่ขุดหรือต่อให้เป็นร่องยาว ๆ หรือปล้องไม้ไผ่ผ่าซีก มีด้านสกัดหัวท้าย สำหรับใส่อาหารหมูหรือย้อมผ้าเป็นต้น

4.

โดยปริยายเรียกสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น รางระนาด

5.

เหล็กที่ใช้เป็นทางเดินของล้อเลื่อน เช่น รางรถไฟ

6.

ไม้เจาะเป็นร่องยาวสำหรับใส่เหรียญบาทเรียงกันได้ ๘๐ เหรียญ หรือ ๑ ชั่ง, ปัจจุบันเป็นแผ่นไม้เจาะเป็นร่องสำหรับใส่เหรียญบาทเรียงกันเป็นแถว ๆ แผ่นหนึ่งมี ๑๐ แถว แถวหนึ่งใส่เหรียญบาทได้ ๑๐ เหรียญ รวมเป็น ๑๐๐ บาท

7.

ลักษณนามเรียกสิ่งที่มีลักษณะเป็นราง เช่น ลูกคิดรางหนึ่ง ระนาด ๒ ราง รางรถไฟ ๓ ราง.

8.
ก.

คั่วข้าวเม่าให้กรอบ, เรียกข้าวเม่าที่เอามาคั่วให้กรอบ ว่า ข้าวเม่าราง.

9.
ว.

ไม่กระจ่าง, ไม่ชัดเจน, เช่น เห็นราง ๆ ภาพราง ๆ.

คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ

1.
ราง n.
  • groove 
  • slot 
  • track 
  • channel 
2.
ราง n.
  • trough
3.
ราง n.
  • spout 
  • waterspout 
  • rainspout
  • downspout
  • water trough
  • gutter 

Word translation

1.
N

เครื่องสำหรับรองน้ำฝนที่ชายคา

gutter

เขาสูบน้ำจากแม่น้ำชี ใส่ลงไปในรางปูนซีเมนต์ ให้น้ำไหลไปในไร่นา

2.
ADV

ไม่กระจ่าง

indistinctly

3.
N

channel

เขาขุดราง เพื่อระบายน้ำในนา

4.
N

ไม้ที่ต่อ หรือขุดให้เป็นร่องรูปยาวๆ

groove

5.
N

เหล็กที่ใช้เป็นทางเดินของล้อเลื่อน

rail

ในปีหนึ่งๆ มีอุบัติเหตุรถไฟตกรางอยู่บ่อยๆ แต่มักไม่ร้ายแรง โดยมีผู้โดยสารบาดเจ็บล้มตายจำนวนน้อย

6.
N

วิธีคั่วชนิดหนึ่ง เช่น เอาข้าวมาคั่วทั้งเปลือก หรือเอาข้าวเม่ามาคั่วอีกครั้งหนึ่ง เรียกว่า ราง

pan-roasting

Quick info

ลักษณนาม
ท่อน, ราง