รำเพย - คำความหมายในพจนานุกรมไทย
รำเพย

ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย

1.
ก.

พัดอ่อน ๆ เรื่อย ๆ มักพากลิ่นหอมของดอกไม้มาด้วย (ใช้แก่ลม).

2.
น.

ชื่อไม้ต้นชนิด Thevetia peruviana (Pers.) K. Schum. ในวงศ์ Apocynaceae มียางขาว ใบคล้ายยี่โถ ดอกสีเหลือง ขาว หรือส้ม รูปกระบอกปากบาน ผลมีพิษ, ดอกกระบอก หรือ ยี่โถฝรั่ง ก็เรียก.

คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ

1.
รำเพย ((THA),ARBUSTUM,RID,BOTA,SPECIES,FLORA) n.
  • Thevetia peruviana 
  • Yellow oleander 
  • Lucky bean 
  • Trumpet flower 
  • Lucky nut 
2.
รำเพย adv.
  • softly 
  • gently