รุ่ง - คำความหมายในพจนานุกรมไทย
รุ่ง
roongF

ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย

1.
น.

ระยะเวลาตอนเริ่มแรกแห่งวัน เช่น รุ่งอรุณ รุ่งเช้า ยันรุ่ง ตลาดโต้รุ่ง, เวลาสว่าง เช่น ใกล้รุ่ง, ชื่อดาวพระศุกร์ที่เห็นในเวลาเช้ามืด, เรียกว่า ดาวรุ่ง, ดาวประกายพรึก ก็เรียก, ถ้าเห็นในเวลาหัวค่ำ เรียกว่า ดาวประจำเมือง.

2.
ว.

สว่าง เช่น ฟ้ารุ่ง, อรุณรุ่ง.

คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ

1.
รุ่ง (CALEND,CLIMA (meteo)) n.
  • daybreak 
  • dawn 
2.
รุ่ง (NOMEN (fem),(THA)) n. prop.
  • Rung