ฤดู
reuH duuM
Romanization scheme
ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย
1.
น.
รึ-
ส่วนของปีซึ่งแบ่งโดยถือเอาภูมิอากาศเป็นหลัก มักแบ่งออกเป็น ๓ ช่วง คือ ฤดูฝน ฤดูหนาว และฤดูร้อน หรือเป็น ๔ ช่วง คือ ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว ที่แบ่งเป็น ๒ ช่วง คือ ฤดูแล้งกับฤดูฝน ก็มี, เวลาที่กำหนดสำหรับงานต่าง ๆ เช่น ฤดูเก็บเกี่ยว ฤดูทอดกฐิน ฤดูถือบวช, เวลาที่เหมาะ เช่น ฤดูสัตว์ผสมพันธุ์
(ส. ฤตุ; ป. อุตุ).
2.
คราว, สมัย, เช่น ฤดูนํ้าหลาก.
(ส. ฤตุ; ป. อุตุ).
คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ
1.
ฤดู
(CALEND,RID,CLIMA (meteo),TOURIST)
n.
- season
Word translation
1.
N
ส่วนของปี ซึ่งแบ่งโดยถือเอาภูมิอากาศเป็นหลัก, เวลาที่กำหนดสำหรับงานต่างๆ
season
ฟ้าทะลายโจรนั้นขึ้นได้ทั่วไปในดินทุกชนิด และปลูกได้ทุกฤดู
2.
N
period