ลูก - คำความหมายในพจนานุกรมไทย

ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย

1.
น.

ผู้มีกำเนิดจากพ่อแม่ หรือโดยปริยายถือว่ามีฐานะเสมือนลูก, คำที่พ่อแม่เรียกลูกของตนโดยตรง หรือเรียกเด็กอื่นหรือผู้เยาว์กว่าผู้พูดหลายปีด้วยความรู้สึกรักและเอ็นดู เช่น ลูกกินยาเสียซิ, คำที่ลูกใช้แทนชื่อตนเวลาพูดกับพ่อแม่ด้วยความรักและเคารพ เช่น ลูกยังไม่ง่วงนอน

2.

เรียกสัตว์ที่ยังไม่โต เช่น ลูกแมว ลูกหมา

3.

เรียกสิ่งที่จะสืบเป็นพันธุ์ไม้มีลักษณะกลม ๆ ว่า ลูกไม้, ผลไม้ ก็เรียก, เมื่อกล่าวถึงผลไม้ชนิดใดโดยเฉพาะ ซึ่งโดยมากเป็นคำพยางค์เดียวอันอาจทำให้เข้าใจผิดเป็นอย่างอื่นได้ ตามปรกติมักมีคำ ลูก ประกอบข้างหน้า เช่น ลูกเกด ลูกชิด

4.

เรียกสิ่งที่มีรูปกลม ๆ หรือยาว ๆ หรือโดยอนุโลมว่า ลูก เช่น ลูกกุญแจ ลูกเต๋า ลูกหิน

5.

ลักษณนามใช้แก่ลูกไม้หรือสิ่งที่มีรูปกลม ๆ หรือยาว ๆ หรือคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น มะม่วง ๕ ลูก ลูกหิน ๒ ลูก ขนมจีบ ๑๐ ลูก มะเขือยาว ๔ ลูก แป้งข้าวหมาก ๓ ลูก.

6.
ว.

ที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น เคี่ยวกะทิเป็นลูก.

คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ

1.
ลูก (TOURIST) n.
  • son 
  • kid 
  • offspring 
  • bairn 
  • daughter 
  • child 
2.
ลูก n.
  • child (when referring to the children of others)
3.
ลูก n.
  • newborn animal
  • whelp
  • young of animals
4.
ลูก n.
  • ball 
5.
ลูก n.
  • goal 
6.
ลูก (CLASS) classif. (n.)
  • [classif.: children, animal offspring, small round fruit (grapes ...), balls, keys, hills, typhoons]
7.
ลูก (SPORT) v. exp.
  • serve (the ball)

Word translation

1.
CLAS

ลักษณนามใช้แก่ลูกไม้ หรือสิ่งที่มีรูปกลมๆ หรือยาวๆ

numerative noun for fruits, mountain ranges, etc.

ฝรั่ง 1 ก.ก. จะมีประมาณ 3 ลูก

2.
N

ผู้มีกำเนิดจากพ่อแม่

child

ความแออัดยัดเยียดทำให้เธอกับสามี และลูกๆ ทะเลาะเบาะแว้งกันอยู่เสมอ

Quick info

ลักษณนาม
คน