Romanization scheme
ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย
ผู้มีกำเนิดจากพ่อแม่ หรือโดยปริยายถือว่ามีฐานะเสมือนลูก, คำที่พ่อแม่เรียกลูกของตนโดยตรง หรือเรียกเด็กอื่นหรือผู้เยาว์กว่าผู้พูดหลายปีด้วยความรู้สึกรักและเอ็นดู เช่น ลูกกินยาเสียซิ, คำที่ลูกใช้แทนชื่อตนเวลาพูดกับพ่อแม่ด้วยความรักและเคารพ เช่น ลูกยังไม่ง่วงนอน
เรียกสัตว์ที่ยังไม่โต เช่น ลูกแมว ลูกหมา
เรียกสิ่งที่จะสืบเป็นพันธุ์ไม้มีลักษณะกลม ๆ ว่า ลูกไม้, ผลไม้ ก็เรียก, เมื่อกล่าวถึงผลไม้ชนิดใดโดยเฉพาะ ซึ่งโดยมากเป็นคำพยางค์เดียวอันอาจทำให้เข้าใจผิดเป็นอย่างอื่นได้ ตามปรกติมักมีคำ ลูก ประกอบข้างหน้า เช่น ลูกเกด ลูกชิด
เรียกสิ่งที่มีรูปกลม ๆ หรือยาว ๆ หรือโดยอนุโลมว่า ลูก เช่น ลูกกุญแจ ลูกเต๋า ลูกหิน
ลักษณนามใช้แก่ลูกไม้หรือสิ่งที่มีรูปกลม ๆ หรือยาว ๆ หรือคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น มะม่วง ๕ ลูก ลูกหิน ๒ ลูก ขนมจีบ ๑๐ ลูก มะเขือยาว ๔ ลูก แป้งข้าวหมาก ๓ ลูก.
ที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น เคี่ยวกะทิเป็นลูก.
คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ
- son
- kid
- offspring
- bairn
- daughter
- child
- child (when referring to the children of others)
- newborn animal
- whelp
- young of animals
- ball
- goal
- [classif.: children, animal offspring, small round fruit (grapes ...), balls, keys, hills, typhoons]
- serve (the ball)
Word translation
ลักษณนามใช้แก่ลูกไม้ หรือสิ่งที่มีรูปกลมๆ หรือยาวๆ
numerative noun for fruits, mountain ranges, etc.
ฝรั่ง 1 ก.ก. จะมีประมาณ 3 ลูก
ผู้มีกำเนิดจากพ่อแม่
child
ความแออัดยัดเยียดทำให้เธอกับสามี และลูกๆ ทะเลาะเบาะแว้งกันอยู่เสมอ