โวย - คำความหมายในพจนานุกรมไทย

โวย

wooy^M

ก.

ปาก

ส่งเสียงแสดงความไม่พอใจเกินกว่าเหตุ เช่น เรื่องเล็กนิดเดียวก็โวยเสียเป็นเรื่องใหญ่โต, ประท้วงด้วยการส่งเสียงเอะอะ เช่น เขาโวยว่าไม่ได้รับความเป็นธรรม

เปิดเผยให้รู้ทั่วไป เช่น อย่าโวยเรื่องนี้ให้ใคร ๆ รู้เดี๋ยวเขาเสียหาย.

โวย (RID) v.

ส่งเสียงเอะอะ, ส่งเสียงเอ็ดตะโร

outcry

นักอนุรักษ์ลุกขึ้นมาโวยกลางที่ประชุมเพราะไม่พอใจมาตรการดังกล่าว

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ