ส่วย - คำความหมายในพจนานุกรมไทย
ส่วย
suaayL

ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย

1.
น.

โบ

รายได้แผ่นดินประเภทหนึ่ง เรียกเก็บเป็นสิ่งของหรือเงินตราแทนการเข้าเดือนหรือการรับราชการ

2.

สิ่งของพื้นเมืองที่เมืองหลวงเรียกเกณฑ์จากหัวเมืองเป็นประจำเพื่อใช้ประโยชน์ในราชการ

3.

บรรณาการจากประเทศราช.

4.
น.

ชนชาติพูดภาษาตระกูลมอญ-เขมรพวกหนึ่ง อยู่ทางภาคอีสาน.

คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ

1.
ส่วย n. prop.
  • Suay [a tribe of Mon-Cambodian descent residing on mountains] 
  • Kuay 
2.
ส่วย n.
  • levy in kind
3.
ส่วย (INSOLITE) n.
  • tribute 
  • bribe 
  • tax 
  • periodic bribe
  • poll tax
4.
ส่วย n.
  • kickback 

Word translation

1.
N

เงินช่วยราชการตามที่กำหนดเรียกเก็บจากราษฎรชายที่มิได้รับราชการทหารเป็นรายบุคคล

levy

2.
N

ทรัพย์หรือสิ่งของที่จะให้เป็นการตอบแทนผู้ที่จะช่วยให้สำเร็จตามประสงค์

bribe

กรมทางหลวงแล้วพร้อมรับนโยบายจากรัฐมนตรีให้เข้มงวดกวดขันเกี่ยวกับปัญหาเรื่องส่วยของตำรวจทางหลวง

3.
N

ของที่เรียกเก็บจากพื้นเมืองส่งเป็นภาคหลวงตามวิธีการเรียกเก็บภาษีอากรสมัยโบราณ

tribute