เสี้ยน
siianF
Romanization scheme
ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย
1.
น.
เนื้อไม้ที่แตกเป็นเส้นเล็ก ๆ ปลายแหลมอย่างหนาม, เรียกสิ่งอื่นที่มีลักษณะเช่นนั้น เช่น หน่อไม้แก่มีเนื้อเป็นเสี้ยน
2.
ข้าศึก เช่น สระทุกข์ราษฎร์รอนเสี้ยน (นิ. นรินทร์), เหือดเสี้ยนศึกสยาม สิ้นนาฯ (ตะเลงพ่าย).
3.
น.
ชื่อไม้ต้นชนิด Diplospora singularis Korth. ในวงศ์ Rubiaceae ดอกสีขาว ออกเป็นช่อสั้นตามง่ามใบ ผลกลม.
คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ
1.
เสี้ยน
(MEDIC)
n.
- splinter
- thorn
Word translation
1.
N
เนื้อไม้ที่แตกเป็นเส้นเล็กๆ ปลายแหลมอย่างหนาม
splinter
หล่อนถูบ้านทีไร เสี้ยนในเนื้อไม้เกี่ยวเส้นด้ายในผ้าขี้ริ้วทุกที