เห็บ - คำความหมายในพจนานุกรมไทย

ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย

1.
น.

ชื่อแมงสัตว์ขาปล้องหลายชนิด หลายสกุล หลายวงศ์ อันดับ Aearina มีขา ๘ ขา ลักษณะทั่วไปคล้ายไร แต่ส่วนใหญ่มักโตกว่า และปากมีลักษณะเป็นแท่ง มีหนามโค้งเล็ก ๆ กระจายอยู่รอบปลายปาก แผ่นแข็งของรูหายใจอยู่บริเวณด้านข้างของลำตัวเรียงกันเลยโคนขาคู่ที่ ๔ มีทั้งชนิดที่มีผนังลำตัวแข็งและผนังลำตัวอ่อน เป็นตัวเบียนดูดกินเลือดสัตว์ และเป็นพาหะนำโรค เช่น เห็บวัว (Boophilus caudatus Neumann) เห็บสุนัข [Rhipicephalus sanguineus (Latreille.)] ทั้ง ๒ ชนิดอยู่ในวงศ์ Ixodidae.

2.
น.

เม็ดนํ้าแข็งที่เกิดจากการกลั่นตัวของไอน้ำในอากาศแล้วตกลงมา เรียกว่า ลูกเห็บ.

คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ

1.
เห็บ (ENTOMO,ZOOL) n.
  • tick 
2.
เห็บ (RID) n.
  • hailstone 
  • hail 

Word translation

1.
N

ชื่อแมงขนาดเล็กหลายชนิดในหลายวงศ์ ลักษณะทั่วไปคล้ายไร แต่ส่วนใหญ่มักโตกว่า และปากมีลักษณะเป็นแท่ง มีหนามโค้งเล็กๆ กระจายอยู่รอบปลายปาก แผ่นแข็งของรูหายใจอยู่บริเวณด้านข้างของลำตัวเลยขาคู่ที่ 4 มาทางด้านส่วนท้อง

tick

หมอให้ยามาผสมกับน้ำเพื่อกำจัดเห็บตามพื้นดิน

2.
N

เม็ดน้ำแข็งที่ตกลงมาจากอากาศ

hail

ปีนี้ในฤดูหนาวที่จังหวัดเชียงรายมีลูกเห็บตกค่อนข้างมาก

Quick info

ลักษณนาม
ตัว, เม็ด