อบายภูมิ - คำความหมายในพจนานุกรมไทย
อบายภูมิ

ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย

1.
น.

อะบายยะพูม

ภูมิที่เกิดอันปราศจากความเจริญ มี ๔ คือ นรก เปรตวิสัย อสุรกายภูมิ และกำเนิดดิรัจฉาน.

(ป., ส. อปาย).

คำแปลภาษาพจนานุกรมไทย-อังกฤษชื่อ

1.
อบายภูมิ (RID) n.
  • state of misery