อาถรรพณ์ - คำความหมายในพจนานุกรมไทย
อาถรรพณ์

ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย

1.
น.

-ถัน, -ถัน, -ถับพะนะ

สิ่งสืบเนื่องจากคัมภีร์อถรรพเวท, การทำพิธีตามตำราไสยศาสตร์เพื่อให้เกิดสิริมงคลป้องกันภยันตราย หรือทำอันตรายผู้อื่น เช่น ทำพิธีฝังเสาหินหรือฝังบัตรพลี ซึ่งเรียกว่า ฝังอาถรรพ์

(ส. อาถรฺวณ; ป. อาถพฺพณ).

2.

อำนาจลึกลับที่เชื่อกันว่าอาจบันดาลให้มีอันเป็นไป เช่น ต้องอาถรรพ์ เสานี้มีอาถรรพ์.

(ส. อาถรฺวณ; ป. อาถพฺพณ).