อุทธรณ์
ootL thaawnM
Romanization scheme
ความหมายของคำในพจนานุกรมไทย
1.
น.
อุดทอน
การยกขึ้น, การรื้อขึ้น, การเคลื่อนที่, การเสนอ, การนำมาให้
(ป., ส. อุทฺธรณ).
2.
ชื่อศาลสูงถัดจากศาลชั้นต้นซึ่งมีอำนาจพิจารณาพิพากษาบรรดาคดีที่อุทธรณ์คำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลชั้นต้น เรียกว่า ศาลอุทธรณ์.
(ป., ส. อุทฺธรณ).
3.
ก.
อุดทอน
กฎ
ยื่นฟ้องหรือยื่นคำร้องต่อศาลสูงคัดค้านคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลชั้นต้น
(ป., ส. อุทฺธรณ).
4.
ยื่นคำร้องคัดค้านคำสั่งหรือคำวินิจฉัยของพนักงานเจ้าหน้าที่
(ป., ส. อุทฺธรณ).
5.
ร้องเรียน, ร้องทุกข์, เช่น ร้องอุทธรณ์.
(ป., ส. อุทฺธรณ).