ทำให้สูงขึ้น เช่น กระหย่งตัว, ทำสิ่งที่รวมตัวกันให้โปร่งหรือขยายตัวให้หลวมขึ้น เช่น กระหย่งฟาง, กระโหย่ง หย่ง หรือ โหย่ง ก็ว่า.

(v.) To make higher, e.g., to raise oneself; to make something gathered together more airy or loose, e.g., to fluff straw. Also called กระโหย่ง, หย่ง, or โหย่ง.

อาการที่เดินหรือวิ่งไม่เต็มเท้า คือ จดแต่ปลายเท้า เพื่อทำให้ตนสูงขึ้นหรือเพื่อไม่ให้เกิดเสียงดัง เช่น เดินกระหย่ง วิ่งกระหย่ง, เรียกรอยเท้าที่ไม่เต็มเห็นแต่ปลายเท้าและส้นเท้า ว่า รอยเท้ากระหย่ง, อาการที่นั่งเอาปลายเท้าตั้งลงที่พื้น ส้นเท้าทั้ง ๒ รับก้น เรียกว่า นั่งกระหย่ง, กระโหย่ง หย่ง หย่ง ๆ โหย่ง หรือ โหย่ง ๆ ก็ว่า.

(adv.) The manner of walking or running on tiptoe, to make oneself taller or to avoid making noise, e.g., walking or running on tiptoe; footprints showing only the toes and heels are called กระหย่ง footprints; sitting with only the toes touching the ground and both heels supporting the buttocks is called sitting กระหย่ง. Also called กระโหย่ง, หย่ง, หย่ง ๆ, โหย่ง, or โหย่ง ๆ.

• stand on tiptoe 

• on the toes 

(walk) on the toes

หล่อนเดินกระหย่งเท้าไปที่เตียงนอน