ขยุกขยุย

kà-yùk-kà-yǔi

ว.

ขะหฺยุกขะหฺยุย

ยุ่งเหยิงไม่เป็นระเบียบ.

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ