ชาด, ชาติ-, ชาดติ-

การเกิด, กำเนิด, มักใช้ว่า ชาติเกิด หรือ ชาติกำเนิด เช่น ถ้าทำไม่ดีก็เสียชาติเกิด, ความมีชีวิตอยู่ตั้งแต่เกิดจนตาย เช่น สบายทั้งชาติ

Combining form. Birth; origin. Often used in the compounds ชาติเกิด or ชาติกำเนิด, e.g., "to waste one's birth" (to have lived one's life in vain); one's lifetime from birth to death, e.g., "comfortable throughout one's entire life."

(ป., ส.).

From Pali and Sanskrit

เหล่ากอ, เทือกเถา, เผ่าพันธุ์, เช่น ชาตินักรบ ชาติไพร่.

Combining form. Lineage, ancestry, stock, race; e.g., warrior lineage (ชาตินักรบ), commoner stock (ชาติไพร่).

(ป., ส.).

From Pali and Sanskrit

ชาด, ชาดติ-

ประเทศ เช่น รู้คุณชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์

Combining form. Country; nation (as a state); e.g., to honour one's debt to the nation, religion, and king.

ประชาชนที่เป็นพลเมืองของประเทศ

Combining form. The citizenry; the people who are nationals of a country.

ประชาชาติ ก็ว่า

Combining form. Also called ประชาชาติ (the people of a nation; nation as a collective populace).

กลุ่มชนที่มีความรู้สึกในเรื่องเชื้อชาติ ศาสนา ภาษา ประวัติศาสตร์ ความเป็นมา ขนบธรรมเนียมประเพณี และวัฒนธรรมอย่างเดียวกัน หรืออยู่ในปกครองรัฐบาลเดียวกัน.

Combining form. A group of people sharing the same ethnicity, religion, language, history, customs, traditions, and culture, or living under the same government; a nation.

ชาด, ชาติ-, ชาดติ-

ชนิด, จำพวก, ชั้น, หมู่

Combining form. Kind, type, sort, class, group.

คำเพิ่มข้างหลังของคำเดิม เมื่อเพิ่มแล้วความหมายคงเดิม เช่น รสชาติ, หรือหมายถึงพวกหรือหมู่ เช่น คชาชาติ มนุษยชาติ.

Combining form. A suffix appended to a base word without altering its meaning, e.g., รสชาติ (taste, flavor); or denoting a collective group or kind, e.g., คชาชาติ (the elephant kind), มนุษยชาติ (humankind).

• country 
• nation 
• people 

• birth 
• incarnation 
• life 
• existence 
• rebirth