ชุ

น.

กลอน

ต้นไม้ เช่น กินลูกชุลุเพรางาย (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).

(ต. ชุ ว่า ไม้, เนื้อไม้).

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ