ตะบันราด

ว.

ปาก

คำประกอบกริยาหมายความว่า ไม่มียับยั้ง, เรื่อยไป,เช่น เที่ยวตะบันราด เถียงตะบันราด, ตะบัน ก็ว่า.

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ