ทะยาทะแยแส
tá-yaa-tá-yɛɛ-sɛ̌ɛ
Romanization scheme
Meaning of the word in a Thai dictionary
1.
ก.
กลอน
เอาใจใส่, สนใจ, แยแส, เช่น แก้สาดเสียสิ้นกินแต่ของ อันใบตองหาทะยาทะแยไม่ (ขุนช้างขุนแผน), เมื่อนั้นรจนาไม่ทะยาทะแยแส คิดว่าเงาะลูบหลังทำรังแก ไม่เหลียวแลร้องอึงคะนึงไป (สังข์ทอง).