ทึม

tʉm

น.

โรงสำหรับตั้งศพของราษฎรเพื่อประกอบพิธีเผา เรียกว่า โรงทึม.

ว.

ครึ้ม, มัวซัว, เช่น ท้องฟ้าทึม สีทึม ๆ.

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ