บังอิง

น.

พนัก. (คำฤษฎี), หย่องหน้าต่าง เช่น บังอวดบังอิงอร่ามเรือง (อนิรุทธ์).

ก.

อิง, พิง.

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ