เบิก
bə̀k
Romanization scheme
Meaning of the word in a Thai dictionary
1.
ก.
เปิด ใช้ในลักษณะอย่างเปิดผ้าคลุมบายศรีออก เรียกว่า เบิกบายศรี, ทำให้กว้าง เช่น เบิกถนนออกไป เบิกท้องร่อง
2.
ขอให้จ่าย เช่น เบิกเงิน เบิกของ
3.
นำเข้าเฝ้า เช่น เบิกตัว เบิกทูต.
4.
น.
คำกำกับชื่อปีในวิธีนับศักราชของไทยทางเหนือ ตรงกับเลข ๕, เขียนเป็น เปก ก็มี.