โบดก

น.

-ดก

กลอน

ลูกน้อย, ลูกสัตว์, เช่น แล้วเจ้าก็กอดสองโบดก แนบกับอกอ่อนไท้ (ม. คำหลวง กุมาร).

(ป. โปตก).

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ