ประหาร

bprà-hǎan

น.

การตี, การฟัน, การล้าง, การผลาญ.

(ส. ปฺรหาร; ป. ปหาร).

ก.

ฆ่า, ทำลาย.

(ส. ปฺรหาร; ป. ปหาร).

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ