พอมีพอกิน

pɔɔ-mii-pɔɔ-gin

ว.

มีฐานะปานกลาง เช่น เขาเป็นคนมีฐานะพอมีพอกิน.

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ