รุกขมูล

rúk-kà-muun

น.

โคนต้นไม้, เรียกพระที่ถือธุดงค์อยู่โคนไม้ ว่า พระรุกขมูล.

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ