อบาย-

น.

อะบาย, อะบายยะ-

ที่ที่ปราศจากความเจริญ

(ป.).

ความฉิบหาย.

(ป.).

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ