อุตุ

ù-dtù

น.

ฤดู.

(ป.; ส. ฤตุ).

ว.

ปาก

สบาย (ใช้แก่กริยานอน) เช่น นอนหลับอุตุ.

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ