ขวั้น

น.

ขฺวั้น

หัวขั้ว เช่น และผูกเป็นขวั้นแขวนวง (สมุทรโฆษ).

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ