ซังกะตาย

sang-gà-dtaai

ว.

ไม่เต็มใจ, ฝืนใจ, อย่างเสียไม่ได้, เช่น ซังกะตายกิน ซังกะตายทำ.

ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฦ ฤ