ฝ่าย, ข้าง, ทาง, ส่วน, เช่น ด้านซ้าย ด้านหัว ด้านหน้า ด้านวิชาการ ด้านศิลปกรรม ด้านวิทยาศาสตร์.

(n.) Side, direction, part, aspect; e.g. left side, upper end, front, academic field, fine arts, science.

กระด้าง, ไม่นิ่ม, เช่น มือด้าน ข้อศอกด้าน

ไม่เป็นมัน, ไม่เป็นเงา, เช่น สีด้าน กระดาษด้าน

จุดไม่ติดหรือไม่ระเบิด เช่น ประทัดด้าน ชนวนด้าน ลูกระเบิดด้าน

โดยปริยายหมายความว่า ไม่รู้สึกเจ็บ, ไม่รู้สึกอาย, เช่น หน้าด้าน.

• be hardened 
• be callous 
• be inured 

• to misfire
• fail to explode

• hardened
• calloused
• rough 
• hard 

• matt = matte (Am.)
• mat 
• dull 

• on 
• with regard to
• for 
• in respect of
• in 

• way 
• department 
• aspect 
• field 
• face 
• sector 
• phase 
• area 
• quarter 
• side 

side

สามเหลี่ยมด้านเท่ามีทุกด้านยาวเท่ากัน

field

แผนกโสตนาสิกชำนาญด้านโรคเกี่ยวกับหู

จุดไม่ติดหรือไม่ระเบิด

misfire

ปะทัดด้านมันจึงไม่มีเสียง

rough

คนใช้หัวเข่าด้านเพราะเธอต้องคุกเข่าถูพื้น