ต๋ง
dtǒng
Romanization scheme
Meaning of the word in a Thai dictionary
1.
ก.
อาการที่เจ้าของบ่อนชักเอาเงินจากขาไพ่ที่เป็นผู้กินหรือลูกค้าที่แทงถูกในการพนันเช่นถั่ว โป, เรียกเงินที่ได้โดยวิธีนี้ ว่า เงินค่าต๋ง.
(จ. ต๋งจุ้ย ว่า เงินค่าต๋ง, ค่าชักต๋ง).
2.
ก.
อาการที่เอาเชือกผูกของหนัก ๆ เช่นเรือนแพ แพซุง ยึดหรือพันไว้กับหลักเป็นต้นบนตลิ่งแล้วค่อย ๆ ผ่อนไป, เอาเชือกเป็นต้นผูกของหนัก ๆ เช่นเสาไว้แล้วค่อย ๆ พยุงให้ตั้งขึ้นแล้วผ่อนลงหลุม, ขัดไว้ไม่ให้เลื่อนหลุดออกอย่างขัดไม้ขันชะเนาะ.